ஹுனைன் யுத்தத்தில் கிடைத்த போர் பொருட்களை மிக அதிகமாக இஸ்லாத்தில் இணைவதற்காகவும், இஸ்லாத்தில் இணைந்த புதிய முஸ்லிம்களுமான குரைஷி மக்களுக்கு சூரத்து தவ்பாவின் 60வது வசனத்திற்கு ஒப்ப அல்லாஹுடைய தூதர் அவர்கள் பிரித்துக் கொடுத்தார்கள். ஆனால் 4 ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட அன்சாரிகளுக்கு 4 ஒட்டகங்கள் அல்லது அதற்கு சமமான ஆடுகள் கொடுக்கப்பட்டன. இதனால் அன்சாரி ஸஹாபிகள் மிகுந்த மன வேதனையடைந்தார்கள். “யுத்தங்கள் ஏற்படும் போது நாம்தான் அவரது தோழர்கள். யுத்தப் பொருட்களை பகிர்ந்தளிக்கும் பொழுது அவரது குடும்பத்தினரும் அவரது மக்களும் ஆவார். இது அல்லாஹ்வின் கட்டளையாக இருந்தால் நாம் ஏற்றுக் கொள்வோம், அது அல்லாது இது தூதருடைய உள்ளத்தில் எழுந்த எண்ணமாக இருந்தால், நமக்கும் சலுகை செய்யுமாறு நாம் அவரை வேண்டுவோம்” என்றனர் அன்ஸாரிகள்.
அவர்களிடம் வந்த நபி (ஸல்) அவர்கள், ஓ! அன்ஸாரிகளே! எனக்கெதிரான எண்ணங்கள் உங்கள் உள்ளங்களில் எழுந்துள்ளன என்பதை நான் அறிகிறேன் என்றவர்கள். உங்களை நான் தவறியவர்களாகக் கண்ட போது இறைவன் உங்களுக்கு நேர்வழி காட்டவில்லையா? நீங்கள் ஏழைகளை இருந்தப் பொழுது இறைவன் உங்களை செல்வந்தராக்கவில்லையா? நீங்கள் ஒருவருக்கு ஒருவர் பகைமை பாராட்டியவர்களாக இருந்த உங்களை அல்லாஹ் உங்கள் இதய்ங்களை ஒன்றுபடுத்தவில்லையா? என கேட்டதும், அங்கு குழுமி இருந்த அன்ஸாரிகள். நிச்சயமாக அவ்வாறே! அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதருமே அன்பும் கருணையும் மிக்கவர்கள் என்றார்கள்.
அதை தொடர்ந்து அல்லாஹுடைய தூதர் கண்ணியமிக்க முஹம்மது நபி (ஸல்) அவர்கள் அன்ஸாரிகளை பார்த்து, என்னை எதிர்த்து பேசமாட்டீர்களா? என கேட்டார்கள். அதைக் கேட்டதும் அன்ஸாரிகள் கலக்கமுற்றனர். உங்களை எதிர்த்து நாங்கள் எப்படி பேச முடியும்? என்றார்கள்.
அதை கேட்ட நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், நிச்சயமாக நீங்கள் விரும்பினால் உண்மையாகவே என்னைப் பார்த்து நீங்கள் இவ்வாறு கேட்கலாம்? அவமதிக்கப்பட்டவராக நீர் எங்களை வந்து சேர்ந்தீர், நாங்கள் உம்மை கவுரவித்தோம். துணையின்றி தனித்தவராக நீர் வந்தீர், நாங்கள் உமக்கு உதவி செய்தோம். வெளியேற்றப்பட்டவராக நீர் வந்தீர், நாம் உமக்கு அடைக்கலம் தந்தோம். நாம் உமக்கு ஆறுதல் தந்தோம் என நீங்கள் கேட்கலாம்.
ஓ! அன்ஸாரிகளே! மக்கள் ஒட்டகங்களையும், செம்மறி ஆடுகளையும் அவர்களது வீட்டிற்கு எடுத்துச் செல்ல, நீங்கள் உங்கள் வீட்டிற்கு அல்லாஹ்வையும் அவனது தூதரையும் எடுத்துச் செல்வதில் திருப்தி இல்லையா? அன்ஸார்கள் ஒரு வழியிலும், மற்றவர்கள் வேறு ஒரு வழியிலும் சென்றால், உங்கள் நபியாகிய நான் அன்ஸாரிக்ள் செல்லும் வழியில்தான் செல்வேன். அன்ஸாரிகள் மீதும், அன்ஸாரிகள் மக்கள் மீதும், அவர்களது மக்களின் மக்கள் மீதும் அல்லாஹ் அருள் பாலிப்பானாக! என துஆச் செய்ததும், அங்கு கூடி இருந்த அன்ஸாரி ஸஹாபிகள் தம் தாடிகள் நனையும் வரை கண்ணீர் விட்டு அழுதார்கள். எங்களது பங்காகவும், எமது உடமையாகவும் அல்லாஹ்வின் தூதரைப் பெற்றுக் கொள்வதில் நம் முழு திருப்தி கொள்கிறோம் என்றார்கள். (ஆதாரம் இப்னு இஸ்ஹாக்)
சுப்ஹானல்லாஹ்..எப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையை நபியவர்கள் எளிதில் சுமுகமாக்கிவிட்டார்கள்!.. இந்த ஹதீஸைப் படித்தவுடன் என் கண்களும் பனித்து விட்டன... இம்மையை விட மறுமையில் அதிக நன்மை கிடைக்க வேண்டும் என் நாம் விரும்பினாலும் நாம் துஆ செய்யும்போது இம்மையிலும் மறுமையிலும் நல்வாழ்விற்காக சேர்த்துத்தானே கேட்கிறோம்... ஆனால் அந்த அருமை அன்சாரிகள் மறுமையில் கிடைக்கும் நன்மை ஒன்றிற்காக நபியவர்கள் சொன்ன ஒரே காரணத்தை முழுமனதுடன் ஏற்றுகொண்டார்கள்!... அவர்கள் கேட்டதோ இம்மைப் பொருட்களில் சலுகை.... ஆனால் கிடைக்கப்பெற்றதோ ஈடிணையில்லா மறுமையில் நற்பேறு... அவர்களை நினைத்தால் கொஞ்சம் பொறாமையாக இருக்கிறது.;)
கைகளில் எந்த வித உடைமையுமின்றி ஹிஜ்ரத் செய்த மக்கா வாசிகளுக்கு தாமாக மனமுவந்து இருக்க இடமும் உடுக்க உடையும் உண்ண உணவும் தந்து பேருதவி செய்தவர்கள் மதீனாவாசிகள்.
உலக வாழ்க்கைக்காக ஹராமான பொருட்களைகூட ஹலாலாக்க நினைக்கும் மக்கள் மத்தியில் ஹலாலான பொருட்களைக்கூட அல்லாஹ்விற்காகவும் அவனது தூதருக்காக விட்டுக் கொடுத்த அன்ஸாரிகள் மிக மிக சிறப்புகுரியவர்கள். அல்லாஹ் அவர்களுக்கு நல்லருள் பாலிக்கட்டும்.
இன்றைய உலகில் ஒருவருக்கு நாம் சிறு உதவி செய்தாலும் அதற்கு ஏதாவது ஒரு வகையில் உதவி செய்யப்பட்டவரிடமிருந்தோ அல்லது அவர் மூலமாக மூன்றாவது நபரிடமிருந்தோ பிரதிபலன் எதிர்பார்ப்பது நம் அனைவர் மத்தியிலும் இயற்கையானது. அதையே கொஞ்சம் மாற்றி அந்த மூன்றாவது நபராக நாம் இறைவனையும் அவனிடமிருந்து நமக்கு கிடைக்கவிருக்கும் நன்மையையும் பிரதிபலனாக எதிர்பார்ப்போமாக! மதீனத்து அன்சாரிகளைப் போல் இஸ்லாத்திற்காக எதையும் துறக்கும் மனதை நமக்கு இறைவன் தருவானாக! ஆமீன்!
ஸஹீஹ் புகாரியில் : 3778, 3147
